Η ψυχολογία υποστηρίζει ότι υπάρχουν τρεις τύποι πεθεράς που ξεχωρίζουν από το πώς αντιμετωπίζουν το ρόλο τους.

Το 1/3 των σύγχρονων μητέρων δεν είχαν αρκετό χρόνο να ασχοληθούν από νωρίς με τα παιδιά τους και να αποκτήσουν μια ζεστή και ειλικρινή σχέση.

Παλεύοντας για την καριέρα, το σύζυγο, τις διάφορες κοινωνικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις τους δεν έδωσαν στον εαυτό τους και στα παιδιά τους την ευκαιρία να γνωριστούν και να αναπτύξουν μια υγιή σχέση. Έτσι όταν έρθει η στιγμή να γίνουν πεθερές, «χάνουν» τα νερά τους και δεν μπορούν να αποσαφηνίσουν το ρόλο τους. Βέβαια εάν είναι ώριμες σκεπτόμενες και ισορροπημένες προσωπικότητες θα θελήσουν να μάθουν, να πληροφορηθούν, ακόμα και να ζητήσουν βοήθεια από ειδικό, αν χρειαστεί για να τα βγάλουν καλύτερα πέρα.

Ένα άλλο 1/3 αφορά τις τελείως ακατάλληλες μητέρες. Αυτές που δεν είχαν καλό σχήμα ζωής από μικρές και που καταλήγουν να γίνουν νευρωτικές πεθερές γεμάτες πάθη, διάθεση αρνητικής κριτικής και πικρόχολων σχολίων. Αυτές όχι μόνο δεν προσπαθούν να προσεγγίσουν το θέμα αλλά αντίθετα δημιουργούν έντονες και δυσάρεστες καταστάσεις στο ζευγάρι.

Το υπόλοιπο 1/3 ανήκει στις ευτυχισμένες ολοκληρωμένες και ώριμες συναισθηματικά γυναίκες που μέσα από την καινούρια τους ιδιότητα αυτή της πεθεράς δημιουργούν νέες ισορροπίες ζωής. Είναι εκείνες οι γυναίκες που είχαν πάντα θαυμάσιες ουσιαστικές σχέσεις με το παιδί τους και συνεχίζουν να έχουν με το γαμπρό ή τη νύφη τους.